گفته بودم معناي " صلوه" رويكرد است ، نه آنكه نماز متعارف ضرورتي ندارد و فقط بايد به خدا رويكرد داشت ؟ كلمه صلوه عام و كلي است و هر نوع رويكردي به خدا را شامل ميشود . به عبارتي ديگر هر نمازي صلوه است اما هر صلوتي نماز نيست ، دعا و نيايش و انديشه كردن در آيات خدا هم صلوه است . اوقات پنجگانه صلوه مسلم و قطعي است و حد اقلي است كه هر مسلماني شايسته است با حضور در جماعت آنرا اقامه نمايد ، اما به صورت فردي نيز هر گاه حضور قلبي داشت يا خواست بدست آورد ، ميتواند شخصا با خدايش خلوت كند . ما نحوه اقامه نماز و شكل آنرا از سنت پيامبر فراميگيريم ، كه مقرب ترين مردم به خدا بود .چنين سرود و ستايشي از آنجا كه سخن ما با خداست ، نه سخن او با ما ، حكيمانه تر است كه انتخاب خود ما باشد نه ديكته او !! آيا هرگز شنيده ايد معشوقي مدل نگارشي براي عاشقش ارسال نمايد تا از آن رونويسي كند !؟ فكر نميكنيد خداوند حكيم در الگو ندادنش در اين مناجات حكمتي داشته است؟ نمازهاي پنجگانه را براي حفظ وحدت و يك دلي مسلمانان بايد به زبان اصلي ، روي به قبله و هماهنگ با مردم خواند، اما هر كسي ميتواند نمازهاي داوطلبي را با هر زبان و آداب و شيوه اي كه خود دوست دارد ، بخواند اگر دلها هنگام نمازمتوجه خالق باشد ، ديگر چندان مهم نيست كه در تفاوت هاي شكلي نمازهاي اهل تشيع يا تسنن توقف كنيم . خداوند شما راازنماز گذاران خالص قرار دهد

نمازهاي پنجگانه كه متاسفانه ميان ما سه گانه ! در زمان دلخواه شده است ، علاوه بر ارتباطي فردي با خدا ، جنبه اجتماعي بسيار جدي دارد كه بايد در جماعت و هماهنگ با بقيه نمازگذاران اقامه شود ، همانطوركه قبله واحد است زبان و زمان و ظاهرو باطن آنهم ثابت است ! اما شما ميتوانيد ارتباط شخصي تان را با خدا به زبان مادري و با هر آداب و ترييبي كه بيشتر احساس نزديكي با خدا ميكنيد بجاي آوريد

گويا سوء تفاهمي حاصل شده است ! نمازهاي پنجگانه يوميه كه به جماعت انجام ميشود و حالت سرود دسته جمعي دارد ( و متاسفانه ميان ما شيعيان تبديل به سه وقت ،آنهم به صورت فردي شده ) مطابق سنت پيامبر و به يك فرم انجام ميشود ، اما به غير از اين پنج وقت شما آزاد هستيد به هر زبان و آدابي با خالقتان راز و نياز كنيد . ايستاده ، نشسته ، خوابيده و ... در مورد حضور قلب ، مي پرسم آيا شما هر وقت سرحال باشيد ورزش ميكنيد ؟ يا ورزش ميكنيد تا سرحال بيائيد ؟ اگر نماز گذار بيدارو آگاه باشد كه با آفريننده ميليونها كهكشان در حال گفتگوست و هرآنچه دارد از اوست و گذشته و حال و آينده اش بدست قدرت اوست ، خميازه نميكشد !؟ هيچ كسي را نميتوان به زور عاشق كرد ، وقتي عشق آمد حضور قلب خودش حاصل ميشود. يار به ما نزديك است ، ما از او دوريم . دلتان شاد از حضور او باد

بر حسب آنچه آقايان فقهاء، كه در اين امور مطالعه ميكنند ، نظر داده اند ، نماز و روزه كسانيكه در چنان مناطقي زندگي ميكنند با اوقات مكه بعنوان قبله مسلمين تنظيم ميشود . من فكر ميكنم همينكه مسلمانان آن ديار با مشورت دسته جمعي بر ترتيبي توافق كنند ، همان كفايت ميكند ( واله عالم)

بهترين مدرك همين حضور ميليونها مسلمان در سراسر جهان است كه ناظر و مراقب و مانع انحراف بوده اند . همين كه عملي مستمرا به صورت سنت اجرا ميشود دليل توافق بر درستي آنست

لند يا كوتاه خواندن برخي نمازهاي يوميه ظاهرا از سنت اخذ شده است وگرنه در آيه ۱۱۰ سوره اسراء گفته شده است كه نمازت را نه بلند و نه آهسته بخوان بلكه حالتي ميان آندو را بگزين.
نشنيده ام كسي در ركوع و سجود صلوات بگويد، اما در تشهد چنين ذكري وجود دارد، كه آنهم امري تاريخي و توافقي و ناشي از سنت است و اصولا جزئيات نماز در قرآن نيامده است . منظور از صلوات ، اداي ذكر و ورد و كلام نيست ، بلكه معناي ريشه اي آن رويكرد و توجه است . صلوات بر پيامبر يعني به او، به عنوان الگوي رفتاري ، توجه كردن و از راه و روشش تبعيت نمودن . آداب نماز در عين آنكه لازم و ضروري است ، اما تماما وسيله و مقدمه است ، اصل نماز حضور قلب و خشوع در برابر خالق هنگام ذكر او و احساس بندگي و خضوع است . خدا شما را از نماز گذاران قرار دهد

به نكات ذيل توجه فرمائيد جمع كلمات " شهر" و "شهرا" (نكره) درست ۱۲ ميباشد . بقيه موارد مثل شهرين ، شهور و اشهر حالت جمع دارند جمع كلمات يوم (۳۴۹ بار) و يوما ( ۱۶ بار) دقيقا ۳۶۵ ميباشد . بقيه موارد مثل يومكم ، يومهم ، يومين ، ايام و يومئذ همواره با ضمائر و يا بصورت جمع آمده اند در مورد صلوه بگمانم اشتباهي لفظي شده باشد وگرنه مشتقات صلوه ۹۹ بار تكرار شده كه مساوي نام هاي خدا ( بر حسب روايتي از رسول) است ودرست در ۱۷ آيه قرآن دوكلمه اله و صلوه با هم در يك آيه آمده اند كه تعداد ركعات را نشان ميدهد

تلفظ صحيح البته لازم است ، ولي بسيار مهم تر از آن دانستن معاني الفاظ و آگاهي از ايجاد ارتباط با خالق است. تلفظ غير صحيح به دليل نا مانوس بودن غیر اعراب با زبان عربي باعث ابطال نماز نميگردد،اما بايد سعي كرد بتدريج بهتر شود

خير ، نماز آيات واجب نيست ، مستحب است

اوقات نماز در قرآن دقيقا آمده است ، به مقاله " نماز و نياز" مراجعه كنيد . در مورد كيفيت نماز اگر نخواهيم مطابق سنت پيامبر كه مورد قبول و احترام مسلمانان است عمل كنيم و هر كس به دلخواه آنرا بجا آورد ، چه وحدتي براي مسلمانان باقي مي ماند ؟ و اصلا چه حسني دارد كه هركسي سليقه خود را در عملي كه نمايش وحدت جهاني يك امت است اعمال كند ؟

نماز در اسلام واقعي ( مطابق قرآن و سنت پيامبر) فريضه اي دسته جمعي و سرودي همگاني است كه ما شیعیان به عادت تاريخي آنرا بصورت فردي انجام ميدهيم ، در يك عمل جمعي همانطور كه قبله واحد است ، ايجاب ميكند الفاظ هم واحد باشد و هر كس به زبان دلخواه غريبه با ديگران ساز خود را نزند . اما در نمازهاي مستحبي هيچ اشكالي ندارد به زباني كه مي فهميد بخوانيد . يادگرفتن معاني نماز كار ۱۰ دقيقه است و بخش اعظم آن تكراري است . اگر نماز فارسي بيشتر به شما حضور قلب داده ، بدليل تازه بودن آنست ، الفاظ فارسي را هم كه مدتي تكرار كرديد ، همچون رانندگي يكنواخت و اتوماتيك ميشود . چاره كار تازه نگه داشتن نماز با تنوع بخشيدن به آن در انتخاب سوره هاي متنوع براي هر نماز است ، همانطور كه اهل تسنن چنين ميكنند . بحث بيشتر را ميتوانيد در مقاله "نماز و نياز" در وبسايت ملاحظه كنيد.

حجاب پوششی است درمقابل نامحرمان ، در شرايطي كه خانمي در خانه خويش در ميان همسر و فرزندان ميباشد و مطمئن است نامحرمي سر زده وارد خانه نميشود و كسي نيز از خارج خانه بر او اشراف ندارد ، آيا بايد از خدا رو بپوشاند ؟ البته اگر طبق عادت ، آرامش و تمركز بهتري با چادر پيدا ميكند ، به اختيار خودش است همانطور بخواند كه حضور قلب بهتری پیدا میکند ، ولي اجباري ندارد . بسياري از مسيحيان ديندار نيز وقتي در قسمت غرفه كليسا ميروند، طبق سنت باستاني ، كه زنان مذهبي پوشيده بودند ، دستمالي روي سر خود قرار ميدهند ، اما وقتي بيرون مي آيند و در ميان جمع قرار ميگيرند کشف حجاب ميكنند !! گوئي نفس روسري قداست دارد!؟ در هر حال مغز هدف است ، پوسته محافظ است.

رابطه کودکانه با خدا گرچه رابطه عاطفی و لطیفی است ، اما در دوران بلوغ با شناخت عقلی باید بالنده و بارور شود ، درست است که خشیت هراس آور است ، اما خشوع میآورد و قلب را خاضع میکند ، خضوعی که از عشق عرفانی حاصل میشود نه احساسات نا خودآگاه . ابراهیم را در قرآن بخوانید که پیامبر استدلال و برهان بود و در خلال قلبش ( خلیل خدا) رب را جای داد ، و محمد را ، که " حبیب خدا بود و علی را ، که میگفت ، : لئن صبرت علی عذابک فکیف اصبر علی فراقک ( گیرم عذابت را تحمل کردم ، فراغت را چگونه تحمل کنم ) و میگفت اگر به آتشم سپاری ، همه اهل آتش را آگاه میکنم که تو را دوست دارم .... با کلام مجیدش خود را مانوس کنید تا محبت او در دلتان موج بزند:
قل ان کنتم تحبون اله فاتبعونی یحببکم اله ....بگو اگر خدا را دوست دارید ، از رسولش تبعیت کنید تا او هم شما را دوست بدارد

با عرض سلام و تحيت.  معناي "اذان" اطلاع دادن وقت نماز به نمازگذاران است ، اقامه نيز از طرف امام جماعت خوانده ميشود كه برپائي آنرا به مامومين اعلام كند . هر دوي اينها مستحب است ، نه واجب . اصولا در نماز فرادي اين آداب ضرورت جماعت را ندارد. در مورد "سلامِِ" دكتر شريعتي مقاله بسيار جالبي دارد كه آنرا توصيه ميكنم بخوانيد. براي نماز در سفر طولاني با هواپيما ، اگر اقامه نماز در فضاي گشاده مقدور نبود ، ميتوان در مكان خود روي بطرف قبله كرد و نشسته بجاي آورد . اصل توجه قلبي به خداست ، در قرآن توصيه شده هنگام جنگ ، نماز سر وقت را اگر شده بحالت سواره يا پياده بر پا داريد. وقت نماز در پرواز همان وقت مسافر است نه وقت مبدا يا مقصد. در مورد سئوال سركار، اگر واقعا محل مناسبي در ساختمان اداره براي نماز يافت نميشود ، ميتوان چند دقيقه اي را در ماشين خود بصورت نشسته به اينكار اختصاص داد . مرخصي چند دقيقه اي گرفتن و يا اطلاع دادن به مديران براي اين تمركز محدود ، در محيط آمريكا نبايد مشكلي باشد . در هر حال اساس ارتباط قلبي است

صلوه رويكرد است و نماز (فارسي) نوعي از آن ، صلوه عام است و نماز خاص . نماز نياز و نداي ما با خداست ، اگر شكل آن دقيقا مشخص ميشد ، همچون معشوقي ميشد كه به عاشق خود مدلي براي نامه عاشقانه نوشتن ارائه دهد !! ما در نماز از شكل ارتباط پيامبران با خدا كه بهترين بود پيروي ميكنيم

وضو كاري ظاهري است ، نماز باطني . شستشو قالب است ، مناجات قلب و محتوا . اولي يكنواخت است و شكلي، دومي متنوع و دروني . پاكيزگي ظاهر را ميتوان به همه الگو داد ، پاكيزگي باطن اختياري است و الگويش انتخابي . و ما خود الگوي نماز پيامبر را برگزيده ايم.

اولا ، مسئله اي كه پرسيده بوديد حكم قرآني ندارد و حلال و حرامي از نظر الهي بر آن مترتب نيست ، بلكه فقيهان بر اساس تاريخ و سنت بر آن حكم داده اند . من البته مطالعه و تخصصي در اينگونه مسايل ندارم ، همينقدر شنيده ام در آن دوران كه  آب به حد كافي وجود نداشته و لوازم بهداشتي نيز در دسترس عموم نبوده است ، اين تدبير تضميني براي طهارت مساجد محسوب ميشده است . فراموش نكنيد كه نماز فرادي كه امروز ميان ما ايرانيان معمول شده ، در آن دوران منحصر به شرايط اضطراري بوده است ، بنابراين حضور پنج نوبت زنان در مساجد ، با توجه به اينكه از هر چهارتاي آنان يكي در معرض اين ناراحتي بوده است ( بر حسب احتمالات) نگراني آلوده شدن مساجد را مطرح ميكرده است . و به همين نحو در مورد مردانيكه فرصت غسل كردن نيافته اند در سنت اين حرمت باقي مانده است . وگرنه اين سئوال همواره مطرح است كه چگونه ميتوان مهمترين فريضه را بمدت يكهفته تعطيل كرد؟ اگر طبق نظر فقيهان دعا و ذكر و امثالهم مانعي ندارد، نماز هم ذكر است . هر چند تحمل شنيدن اين مطلب براي كسانيكه اصالت را به احكام تاريخي فقهي ميدهند ، از تحمل انكار نماز و كفر گويي به خدا سخت تر است.!!  خلاصه آنكه مصلحتهاي محيطي و زماني و مكاني را نبايد با مصلحتهاي ايماني كه اصل و اساس است يكي گرفت
اله اعلم بحقايق الامور

با سلام و سپاس از نامه ات ، اما سئوالاتت ؛ نماز رويكرد و سخن گفتن قلبي با آفريدگار است ، نه آداب و تشريفاتي كه معنا و منظور آنرا نميدانيم ! در وبسايت من ميتواني مقاله اي را كه در باره "نماز و نياز" نوشته ام ببيني ، شايد بيفايده نباشد.
دينداري البته بايد با تحقيق و تجربه اي شخصي باشد وگرنه در برابر طوفانهاي بي ديني دوام نمي آورد. مادام كه در حال تحقيق صادقانه هستي خدا هوايت را دارد و انتظارزودرس از تو ندارد . با او خودماني و رفيق باش و راحت صحبت كن.
رفتار آخوندها و اصولا متوليان هيچ ديني دليل باطل بودن آن نميشود . آنها هم مثل ساير اقشار ملت بد و خوب دارند و از ميان همين مردم بر خاسته اند اشكال از ماست كه فكر ميكنيم اگر كسي لباس خاصي به تن كرد بايد پاك باشد .
فقط چهار در صد قرآن مربوط به احكام است ، بقيه اش اصولي جاويد و ابدي است . در مورد احكام نيز بايد به روح و منظورآيات نگاه كرد نه شكل و قالبش كه تحول پذير و قابل تغيير است.